Ervaringen uit een waardevolle tijd...

En ineens stond de hele wereld in het teken van corona. Alles en iedereen moest zich aanpassen, zich nieuwe gewoontes aanleren en omgaan met de noodzakelijke afstand en alles wat daaruit voortvloeit.

Zo ook binnen Zorggroep Drenthe. Voor dit artikel zijn wij met een aantal van onze welzijnsmedewerkers in gesprek gegaan; Hoe heeft corona jouw functioneren beïnvloed? Wat heeft het gebracht? Wat zijn noemenswaardige momenten geweest? Wat eigenlijk bij iedereen naar voren komt, is dat het naast een hele vervelende periode ook een hele waardevolle periode is geweest. Voor onze bewoners en cliënten was het triest dat er geen lijfelijk contact meer mogelijk was met familie, vrienden en medebewoners. Maar wat zijn er ook mooie initiatieven ontstaan om dit zoveel mogelijk te verzachten. Buurtgenoten die kaarten langsbrachten, muzikanten die een buitenoptreden kwamen verzorgen, de middenstand die bloemen of iets lekkers lieten bezorgen, etcetera. Het werk van welzijnsmedewerkers verschoof van het samen organiseren en/of uitvoeren van activiteiten naar heel individueel werken. Medewerkers gingen naar verpleegafdelingen om aandacht te geven aan de bewoners en cliënten, men ging met andere disciplines samenwerken om alles binnen het huis goed te laten verlopen en te helpen waar dit nodig was. Er werd voor vertier op eigen appartementen gezorgd in de vorm van bezoekjes, spelletjes doen, puzzelboekjes die gemaakt en uitgedeeld werden, uitleen van boeken/cd’s/DVD’s en nog veel meer. Het ontmoetingsraam werd ingezet en bewoners en cliënten werden hierin begeleid wanneer dat nodig was. Maar…. waar veel tijd in heeft gezeten en wat heel waardevol is gebleken, is het beeldbellen! Vanuit alle huizen komen hierover positieve geluiden. Het is fijn om dit de mensen te kunnen bieden, zodat zij hun naasten kunnen zien! Ook al is het niet hetzelfde als in levende lijve, toch is er contact en kan men met elkaar spreken en elkaar in de ogen kijken!

Voor een aantal bewoners en cliënten was het ook verwarrend, onbekend. Maar over het algemeen was het een enorme verrijking! Voor medewerkers die bewoners en cliënten hielpen bij het beeldbellen voelde dit soms wel als een inbreuk op de privacy… vaak moest je bij zo’n gesprek blijven om het scherm vast te houden of het gesprek te verduidelijken. Hierdoor zat je als medewerker bij een heel persoonlijk moment. Dit kon heel intiem zijn en heeft ervoor gezorgd dat de band tussen medewerker en bewoner of cliënt ook versterkt werd. Ook het contact met de familie was opeens veel meer aanwezig. Dit is zeker een pluspunt geweest. Heel fijn dat deze manier van contact maken gerealiseerd is en dat dit een blijvend iets is! Een verhaal van één van onze medewerkers willen we graag met je delen; 'Naast verwardheid, totale ontreddering en eenzaamheid, heb ik ook hele tedere momenten mogen meemaken. Via Skype werd er verbinding gemaakt tussen moeder en dochter, welke in het buitenland woont en mocht ik getuige zijn van prachtig pianospel door de dochter. Mooie beelden van de woonomgeving en de liefde van moeder en dochter op afstand. Corona houdt ons nog steeds in de greep, maar deze wekelijkse, soms dagelijks terugkerende momenten tijdens de lockdown neemt niemand deze moeder en dochter meer af ♥.' Nog steeds is het 'anders dan anders' werken voor de welzijnsmedewerkers. Maar vanuit de meest heftige periode van corona kunnen we allemaal wel de conclusie trekken dat eens te meer gebleken is dat het voor veel bewoners en cliënten erg belangrijk is dat er momenten gecreëerd worden om elkaar te ontmoeten en om contact te kunnen hebben met familie, vrienden en medebewoners en -cliënten. En ook al is het nu nog op 'gepaste afstand', het feit dat men elkaar weer kan ontmoeten tijdens koffie-, thee-, en eetmomenten én andere activiteiten doet onze bewoners en cliënten goed!