Wie ben ik?!

In de rubriek Wie ben ik?! lees je een interview met een van onze medewerkers. Maak kennis met de persoon achter deze collega!

Maak kennis met Alie Zoelman!

Wat is je functie bij Zorggroep Drenthe? Sinds 2010 werk in De Wenning. Ik ben begonnen als facilitair medewerker, maar heb mij omgeschoold tot activiteitenbegeleider. Ik werk zowel op de huiskamer als bij welzijn. Ik vind dit een mooie combinatie waar ik goed mijn ei in kwijt kan. Wat vind je leuk aan je werk? Poeh, zoveel.... Ten eerste het contact met onze bewoners en cliënten. Het praatje met de mensen, het bieden van een zinvolle daginvulling, gekheid maken met elkaar, een luisterend oor bieden. Maar ook het contact met de collega's en vrijwilligers is erg waardevol. Ik ga met plezier naar mijn werk en ervaar dagelijks weer de leuke kanten van mijn werk. Door het samenwerken met de verschillende disciplines bereik je hele mooie resultaten, waarvan onze bewoners en cliënten genieten maar waar wij ook van genieten. Ik heb echt plezier in mijn werk. Ik kan hier goed mijn creativiteit in kwijt. Natuurlijk is het niet altijd alleen maar positief, maar dat is ook niet reëel. Je hebt altijd wel eens een mindere dag of dat het niet loopt zoals het zou moeten lopen... Gelukkig is dit nooit van lange duur. Wat doe je in je vrije tijd, wat is je hobby? Naast mijn werk bij Zorggroep Drenthe heb ik ook thuis ‘mijn werk‘. Mijn man, Gradus, en ik hebben een stamboek Swifter-schapenfokkerij. Dat houdt in dat wij gedurende het gehele jaar schapen hebben en in het voorjaar de lammerenperiode, waar veel werk bij komt kijken. Werk dat wij beide leuk vinden en als onze hobby zien. In deze periode neem ik altijd twee weken vakantie, omdat ik er dan voor de schapen wil en moet zijn.

De pasgeboren lammetjes op de foto kwamen met hulp van Alie ter wereld. Ze lagen niet goed in de baarmoeder waardoor de bevalling stagneerde. Gelukkig werden ze met Alie's hulp op woensdagavond 3 maart jl. toch alle drie gezond geboren!

'Ik vind het wel heel spannend wat betreft de wolf nu. Die is natuurlijk ook bij ons in de buurt gesignaleerd vorig jaar en die wil je echt niet bij je schapen!'

Vaak moeten we er ook 's nachts uit wanneer we het vermoeden hebben dat een schaap gaat lammeren. Het is een drukke periode, maar ook een mooie periode. Jong leven is altijd mooi! Naast het verzorgen van de dieren, begeleiden van de bevallingen en het uitmesten van de verblijven komt er ook een stuk administratie bij kijken. Alle schapen moeten geregistreerd worden bij het I&R (Identificatie en registratie), elk dier krijgt een elektronisch oor-nummer. Dit moet allemaal goed op orde zijn, anders krijg je een boete.

Hoe is deze hobby ontstaan? Dat is 36 jaar geleden ontstaan, toen Gradus een schaap met drie lammetjes van mijn vader en opa kreeg. Deze hebben we toen eerst op de boerderij van mijn schoonouders ondergebracht en later, toen zij de boerderij verkochten, hadden wij inmiddels zelf genoeg ruimte bij ons huis om ze goed te verzorgen. Dit waren nog geen stamboek-schapen. Sinds ca. 20 jaar zijn wij stamboekfokker van Swifter schapen. Gedurende de jaren vergrootte de kudde zich tot een maximum van 100 schapen. Maar sinds vorig jaar hebben we een stuk minder, namelijk nog 40 schapen. Dit komt door de aanhoudende droogte van de afgelopen jaren, waardoor we niet genoeg gras hebben voor de schapen en niet genoeg hooi van het land kunnen halen. De andere schapen zijn verkocht als fokdier of voor de slacht.

Wat doen jullie met de lammetjes? Ieder schaap heeft ca. 2 tot 3 lammetjes. Dus na de lammerperiode hopen wij dit jaar zo'n 100 lammetjes te hebben. Het grootste deel hiervan gaat weg voor de fokkerij. Maar er gaat ook een deel naar de slacht. Hiervoor hebben wij een vaste koopman. Wat haal jij voor energie uit deze hobby? Uiteraard kost deze hobby mij heel veel energie, maar het geeft ook veel energie. Dag en nacht met die beesten bezig zijn, samen met mijn man, is heel fijn. Waar ik echt een kick van krijg is wanneer een verlossing erg moeilijk gaat, het lammetje bijvoorbeeld niet goed ligt, het mij zelf toch lukt om dit tot een goed einde te brengen. Ook het samen tot oplossingen komen. Wanneer er bijvoorbeeld ziekte is bij de schapen en we het toch tot een goed einde weten te brengen, dan maakt ons dat trots. Dat we dit met z’n tweeën bestieren is echt heel fijn! Natuurlijk zijn er ook minder mooie dingen, zoals ziekte of lammetjes die niet bij hun moeder kunnen drinken waardoor ze melk krijgen via een spenenemmer. Maar wanneer je ziet dat dit ook weer goed komt, is het die extra inspanning allemaal waard. Het levert ook sociale contacten op. We hebben regelmatig contact met collega schapenhouders in Nederland en excursies. Af en toe maken we een reisje naar Engeland, via het tijdschrift ‘Het Schaap‘, om te kijken hoe het er daar aan toe gaat.

Hoe zie je de toekomst wat deze hobby betreft? Ach ja, we hebben het er wel eens over of we misschien over een aantal jaren misschien moeten stoppen... maar tot nu toe zijn de plannen er nog niet. We hebben het hier goed voor elkaar qua ruimte en voorzieningen. Omdat we ook wel eens bij andere schapenhouders komen, ga je vergelijken. Nou, dan hebben wij best wel veel luxe. Wel vind ik het nu heel spannend wat betreft de wolf. De is natuurlijk ook hier in de buurt gesignaleerd vorig jaar en die wil je echt niet bij je schapen hebben. Net zo min als loslopende honden!

Neem je je hobby wel eens mee naar het werk? Bewoners en cliënten zijn altijd heel geïnteresseerd in de stand van zaken. Vaak stuur ik in mijn "werkvakantie” wel een update over het aantal lammetjes naar De Wenning en voeg ik wat foto's of een filmpje bij. Zo blijven ze op de hoogte. Lammetjes meenemen naar het werk doe ik niet meer i.v.m. Q-koorts. Wij enten onze lammetjes hier niet tegen in, dus dat risico wil ik niet nemen.