Even voorstellen

Wilfriede van der Does – Praktijkverpleegkudige bij Zorggroep Drenthe

Wat heb je voor werk gedaan voordat je bij Zorggroep Drenthe kwam? Op m’n 17e ben ik begonnen in de zorg. Ik volgde in Steenwijk de opleiding tot bejaardenverzorgende. Later heb ik daar ook de cursus afdelingshoofd gevolgd en heb ik daar als zodanig gewerkt. Het was een functie met veel verantwoordelijkheden. Op mijn 25e verhuisde ik naar Eelde en kreeg ik in Groningen een baan als afdelingshoofd. Mijn motto is: een leven lang leren. Ik vind dat dit motto bij elke verpleegkundige zou moeten horen en dus ben ik verder gaan leren. Ik volgde de cursus medisch registratie-assistente en heb vervolgens de opleiding ‘verzorgende IG’ afgerond. Op een gegeven moment werkte ik bij zowel een huisarts als in de zorg, beiden in Eelde. Tijdens mijn werk bij de huisarts heb ik tevens een opleiding tot doktersassistente gevolgd. Je vindt leren echt leuk hè? Ja, want na het afronden van de opleiding tot doktersassistente ben ik begonnen met de opleiding ‘praktijkondersteuner’. Dat staat gelijk aan de eerste twee jaar van het HBO-V. Wanneer ben je bij Zorggroep Drenthe gestart? In 2005 ben ik voor Zorggroep Drenthe gaan werken in de thuiszorg. Dit heb ik toen gecombineerd met mijn werkzaamheden bij de huisarts. Toch wilde ik nog meer uitdaging in mijn werk vinden. Ik ben daarom verder gaan studeren en heb de opleiding MBO-V gedaan. Ik had immers al twee jaar HBO-V gedaan, maar dat is niet voldoende om in een specialistisch team te kunnen werken. In 2015 ben ik gestart bij de behandeldienst als praktijkverpleegkundige. Ik werk op alle locaties met verpleeghuiszorg van Zorggroep Drenthe. Sinds twee jaar werk ik daar fulltime en ben ik gestopt met mijn werk bij de huisarts. Ook in deze functie wil ik mij blijven ontwikkelen en dus heb ik in 2019 een opleiding tot wondverpleegkundige gevolgd en in september 2020 ben ik gestart met een verkorte opleiding HBO-V om de laatste twee jaar hiervan af te maken. Dat leek me wel leuk, haha!

Ik heb gehoord dat je voor je opleiding een verslag hebt moeten maken en dat dit heel goed is ontvangen. Kun je hier iets over vertellen? Een van de onderdelen van een tentamen was het ‘Moreel beraad’. Het met elkaar nadenken over: wat is goed om te doen in een bepaalde situatie? Mijn moreel beraad ging over seksualiteit en intimiteit in het verpleeghuis, een onderwerp dat vaak pas besproken wordt wanneer er ‘problemen’ zijn. De morele vraagstelling was als volgt: Moet je, als verpleegkundige, ingrijpen wanneer twee dementerende bewoners seks met elkaar hebben? Het juiste antwoord op deze vraag bestaat niet. Het heeft namelijk met veel factoren te maken. Ieder mens heeft zijn seksuele behoeften en dat stopt niet bij dementie, hoewel het bij de een minder kan worden en bij de ander juist meer. Is het de behoefte aan lichamelijke warmte, die gemist wordt? Is er sprake van wederzijdse gelijkwaardigheid? Zijn dementerende ouderen nog wilsbekwaam op dit gebied? Wanneer wel en wanneer niet? Wie bepaalt dat? Hoe zou het zijn, wanneer het in dit geval jouw vader of moeder zou zijn? Allemaal vragen (en antwoorden) die meespelen. Als kind wil je meestal niet betrokken worden bij de seksualiteit van je vader of moeder. Toch kan dit in sommige situaties wel nodig zijn omdat je de wettelijk vertegenwoordiger bent en er soms, ter bescherming, afspraken gemaakt moeten worden.

Hierbij kan een gevoel van schaamte aanwezig zijn. Ook voor de zorgmedewerker is het geen gemakkelijk onderwerp. Het hangt sterk samen met je eigen normen en waarden, je persoonlijke opvoeding en je eigen grenzen, bijvoorbeeld vanuit het geloof. Waar de een hier totaal geen moeite mee heeft, kan dit voor de ander een zeer kwetsbaar onderwerp zijn. Inmiddels zijn er meerdere projecten die handvatten geven om het gesprek hierover te voeren. Aandacht voor intimiteit en seksualiteit in de zorg kan helpen bij het bevorderen van kwaliteit van leven en welzijn van de bewoner.

Heb je nog wel vrije tijd over voor familie, sport, hobby’s e.d.? Samen met mijn man Wim woon ik in een prachtige, natuurlijke omgeving, waar we heerlijk van genieten. In 2019 zijn we opa en oma geworden van twee kleinkinderen, een zoon van m’n zoon en een dochter van m’n dochter. En, hoe speciaal is dat, het gebeurde op dezelfde dag! In de weekenden komen de kleinkinderen regelmatig logeren. Hartstikke leuk! Verder houd ik van; hardlopen, pianospelen en onze 20 jaar oude kat. Dus ja, ik heb ook nog wel wat vrije tijd… Een paar dagen na het interview kreeg Wilfriede het mooie nieuws dat zij en Wim opnieuw opa en oma zijn geworden van een prachtige kleindochter. Hartelijk Gefeliciteerd!