De impact van corona op onze medewerkers

Gerrit Timmermans (geestelijk verzorger) en Hubie Bary (medisch maatschappelijk werker) zijn door Zorggroep Drenthe gevraagd om vanuit hun rol en functie binnen de organisatie in gesprek te gaan met medewerkers over de impact van corona. Niet alleen om een luisterend oor te bieden, maar ook – indien nodig – om de drempel naar professionele hulp, te verlagen. De afgelopen weken hebben zij diverse gesprekken gevoerd en bij een aantal locaties zijn deze nog gaande.

‘Uit deze gesprekken hebben we in ieder geval een duidelijke conclusie kunnen trekken. De aanwezigheid van het coronavirus is niet alleen erg ingrijpend voor de professionele begeleiding van bewoners en cliënten, maar zeker ook voor de persoonlijke levenssfeer van onze medewerkers’, aldus Gerrit en Hubie. Ze vervolgen: ‘Uit deze gesprekken is duidelijk op te maken dat corona er bij iedereen flink inhakt. Uiteraard zijn alle gesprekken vertrouwelijk en vaak persoonlijk van aard, maar dit algemene beeld zien wij bij veel medewerkers terug.’

Op de werkvloer vroeg corona om veel aanpassingen. Het dragen van beschermende kleding, het sluiten van afdelingen en soms zelfs locaties. Ook werden er veel extra diensten gedraaid en verschoof de focus van persoonsgerichte naar palliatieve en terminale zorg. Daarbovenop werden er steeds meer medewerkers ziek en moest er gewerkt worden met uitzendkrachten. Het leverde voor sommige medewerkers een zoektocht op naar nieuwe waarden waarbij het ‘eigen, vaste team’ heel erg werd gemist.

Gerrit vertelt: ‘De medewerkers kregen te maken met veel ernstig zieke bewoners. Bewoners en cliënten die vaak benauwd en ontredderd waren en daarbij niet altijd de gewenste aandacht konden krijgen. Dit kwam deels omdat de familie vaak op afstand moest blijven en omdat het vertrouwde personeel handen te kort kwam of afwezig was. Een aantal bewoners en cliënten kwam te overlijden. Mensen met wie ze jarenlang een band hadden opgebouwd en in de meeste gevallen kon er niet eens fatsoenlijk afscheid genomen worden. Het is dan ook begrijpelijk dat dit een zware wissel trekt op onze medewerkers. Bij een aantal van hen bestaat dan ook de wens om in ‘betere tijden’ een bijeenkomst te organiseren om de overledenen te herdenken.’ Ook kregen ze in de gesprekken vaak te horen dat medewerkers zelf angst hebben om besmet te raken. ‘Niet alleen omdat het consequenties heeft voor hun werkzaamheden, maar ook omdat dat gevolgen heeft voor hun team en de bewoners en cliënten en omdat ze zich zorgen maken over hun eigen gezondheid en die van familie’, aldus Hubie. Gerrit vervolgt: ‘dit resulteert in slecht slapen, (over)vermoeidheid, zorg voor en om collega’s en – als je zelf ziek bent geworden – bang om na corona niet meer op het oude niveau terug te kunnen keren. Daarnaast zorg (en soms schuldgevoel!) het werk niet meer goed aan te kunnen en jezelf te ‘betrappen’ op concentratie- en geheugenproblemen.’ Gelukkig waren er ook positieve geluiden. Sommige collega’s gaven aan dat ze verbaasd zijn over hun eigen veerkracht, persoonlijke groei doormaken en meer verbinding en saamhorigheid met andere medewerkers voelen. ‘Hoe dan ook, de impact van corona is enorm. Veel collega’s delen de behoefte om dit op termijn in het eigen team of binnen de organisatie te evalueren. Hier helpen wij ze graag bij. Het is belangrijk om te weten dat je er niet alleen voor staat. Hopelijk laten we met z’n allen deze crisis (snel) achter ons.’, aldus Gerrit en Hubie.